آن‌چه باید درباره قوز قرنیه بدانید

۱۳۹۷/۰۲/۱۳ در ۰۸:۳۰

شبکیه

قرنیه یا بخش شفاف جلوی چشم مانند پنجره‌ای است که نور پس از گذر از آن وارد چشم می‌شود. قدرت انکساری قرنیه باعث می‌شود اشعه‌های نور از مردمک عبور کند، سپس از عدسی و مایع ژله‌ای و شفاف ویتره که فضای داخل چشم را بر می‌کند گذشته و در صورتی‌که چشم سالم و طبیعی باشد، روی پرده شبکیه در یک نقطه متمرکز شود.

به گزارش ایران پزشک، شبکیه پرتوهای نور را به پالس‌های الکتریکی تبدیل کرده و از طریق عصب بینایی به مغز می‌فرستد تا در آن‌جا تصویر اشیا درک شود.

 

کراتوکونوس یا قوز قرنیه

کراتوکونوس نازک شدگی قرنیه است که به صورت پیش رونده، به طور معمول هر دو چشم را گرفتار کرده و منجر به تغییر شکل قرنیه و انحنای زیاد (قوز) در آن می‌شود. این بیماری اغلب در دوران بلوغ شروع شده و تا ۳۰ الی ۳۵ سالگی پیش‌رفت می‌کند. پس از این دوره معمولا به دلیل سفت شدن قرنیه (در اثر بالا رفتن سن) پیش‌رفت بیماری متوقف می‌شود.

سرعت پیش‌رفت بیماری در افراد مختلف متفاوت است، اما در اشخاص جوان‌تر سرعت بیشتری دارد. میزان گرفتاری دو چشم نیز معمولا به یک اندازه نیست.

در کراتوکونوس به دلیل نامنظم بودن سطح قدامی قرنیه و وجود انحنای زیاد، پرتوهای نور به صورت نامنظم وارد چشم شده و به جای این‌که در یک نقطه روی شبکیه متمرکز شوند، در نقاط متعدد یا پشت و جلوی شبکیه متمرکز می‌شوند؛ در نتیجه تصویر درک شده توسط شخص تار خواهد بود.

 

علت کراتوکونوس

آن‌چه در کراتوکونوس اتفاق می‌افتد عبارت است از ضعیف شدن بافت استرومای قرنیه به دلیل تغییرات ساختمانی در رشته‌های کلاژن و به هم ریختن آرایش آن‌ها و نیز کاهش پیوند بین این رشته‌ها. همچنین در این بیماری، سایر لایه‌های قرنیه مانند اپی تلیوم، لایه بومن و دسمه نیز دچار تغییر می‌شوند.

علت ایجاد بیماری کراتوکونوس به درستی روشن نیست و به نظر می‌رسد دلایل مختلفی در ایجاد آن دخالت داشته باشند. این علت‌ها عبارتند از:

  1. زمینه ارثی و عوامل ژنتیکی (در ۱۰ درصد موارد)
  2. عوامل مکانیکی مانند مالش بیش از حد چشم‌ها (به خصوص در افراد مبتلا به بیماری‌های آلرژیک) یا صدمات خفیف و تکراری وارد شده به قرنیه (به عنوان مثال در اثر استفاده طولانی مدت از لنزهای تماسی).
  3. وجود سایر بیماری‌های چشمی از جمله سندرم داون یا بیماری‌های بافت هم‌بند مانند پرولاپس دریچه میترال و بیماری مارفان.
  4. وجود التهاب‌های طولانی مدت در چشم و ترشح مواد التهابی (مانند بیماری‌های آلرژیک).
  5. تغییرات بیوشیمیایی نظیر کاهش برخی آنزیم‌ها در قرنیه.

لازم به ذکر است که در تعدادی از بیماران مبتلا به کراتوکونوس هیچ‌کدام از علت‌های فوق دیده نمی‌شود.

 

علائم بیماری کراتوکونوس

این بیماری معمولا به صورت تاری دید و نیاز به تعویض زود به زود عینک و نیز عدم برطرف شدن کامل تاری دید با عینک ظاهر می‌شود. علائمی مانند افزایش حساسیت چشم‌ها به نور (فوتوفوبی)، دیدن هاله یا خطوط نورانی در اطراف چراغ‌ها در شب، مشکل شدن رانندگی در شب، سردرد و چشم درد، علائم تحریکی چشم مانند قرمزی، خستگی و سوزش (قبل یا بعد از تاری دید) می‌تواند از جمله علامت‌های این بیماری باشد که شخص را مجبور به مراجعه به پزشک می‌کند.

همچنین اکثر مبتلایان به کراتوکونوس به تدریج دچار نزدیک بینی و آستیگماتیسم می‌شوند که این موضوع به مرور پیش‌رفت کرده و حالت نامنظم پیدا می‌کند. در چنین حالتی دیگر مشکلات بیمار با عینک برطرف نمی‌شود؛ زیرا عینک قادر به پوشش دادن آستیگماتیسم نامنظم نیست.

 

تشخیص بیماری

وجود هیچ‌کدام از علائم ذکر شده به تنهایی به معنی وجود بیماری کراتوکونوس نیست. بیماری ابتدا از طریق معاینه بیمار توسط چشم‌پزشک و وجود یافته‌های نازکی قرنیه، حلقه رسوب آهنی، چین خوردگی لایه دسمه در اثر نازکی شدید قرنیه و کدورت قرنیه در نوک قوز قرنیه و سپس بررسی شکل، ضخامت و انحنای قرنیه به وسیله دستگاه‌های تصویربرداری مانند توپوگرافی، پنتاکم، ارب اسکم یا بررسی وضعیت مکانیکی قرنیه با دستگاه تحلیل‌گر پاسخ چشم تشخیص داده می‌شود.

نتیجه آزمایش‌های ژنتیک نیز در تشخیص بیماری شخص یا بستگان نزدیک وی (افرادی که هنوز به سن بلوغ نرسیدند یا اگر رسیدند علائم بیماری را نشان ندادند) کمک کننده خواهد بود.

 

درمان کراتوکونوس

استفاده از عینک یا لنزهای تماسی نرم در مراحل اولیه بیماری که نزدیک بینی یا آستیگمات منظم وجود دارد، موثر است، اما با پیش‌رفت بیماری و بروز آستیگمات نامنظم، دیگر این دو روش دید مناسبی را برای بیمار فراهم نمی‌کند.

در این مرحله استفاده از لنزهای تماسی سخت ضروری است. وجود این لنزها روی قرنیه باعث می‌شود سطح نامنظم قرنیه بیمار توسط یک سطح صاف و منظم پوشانده شده، شکست نور به درستی انجام شود و دید بیمار نیز بهتر شود.

بیمارانی که قادر به تحمل لنزهای سخت نیستند، می‌توانند از لنزهای هیبریدی (ترکیبی از سخت و نرم) استفاده کنند.

طی سال‌های اخیر استفاده از رینگ‌های داخل قرنیه در زمانی که بیمار قادر به تحمل لنزهای تماسی نیست، تحول بزرگی در مورد درمان این بیماران ایجاد کرده است. استفاده از این حلقه‌ها نه تنها دید بدون عینک و با عینک بیمار را بهتر می‌کند، بلکه باعث تحمل بهتر لنز و نیز جلوگیری از پیش‌رفت بیماری می‌شود.

پایان پیام/

پیوندک: http://iranMD.com/owkbe

برچسب‌ها, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

ایران پزشک