نگران شکستن قولنج انگشتان نباشید

سنگینی تحمل ناپذیر مفاصل

۱۳۹۵/۰۸/۱۰ در ۱۳:۲۷

مدت طولانی پشت میز کار نشسته است. احساس گرفتگی در کتف و گردن دارد. انگشتانش به دلیل تایپ مداوم درد می‌کند. بلند می‌شود. کش و قوسی به خودش می‌دهد. انگشتان را در هم قلاب می‌کند و با صدای ترق و تروق مفاصل احساس بهتری پیدا می‌کند. با احساس رفع خستگی و با نگرانی از ابتلا به آرتروز در آینده به خاطر این اقدام غلط به کارش ادامه می‌دهد، اما این صدا در مفاصل به چه دلیل است و آیا زمینه ابتلا به بیماری‌های مفصلی را در آینده فراهم می‌کند؟

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ایران پزشک، شکستن قولنج، دلیل پزشکی یا ورزشی ندارد و ممکن است دلیل عمده آن استرس باشد. عادت کردن نیز ممکن است دلیل دیگر آن باشد. شاید زمینه شروع آن چیز دیگری بوده، اما اگر فرد به صورت متداول این عمل را تکرار کند و حتی زمینه آن از بین برود، فرد از سر عادت قولنج شکستن را ادامه می‌دهد. شکستن قولنج باعث ایجاد احساسی متفاوت در مفاصل می‌شود که برخی از افراد از آن خوش‌شان می‌آید که می‌تواند آن‌ها را به تکرار این کار تحریک کند.

 

صدای مفاصل از کجاست؟

اولین بار در سال ۱۹۷۱ دو دانشمند آلمانی پس از وارد آوردن یک نیروی کششی به مفصل بین انگشت و کف دست، شکل‌گیری حباب‌های گازی را در مفصل اثبات کردند. مفاصل بدن ما به وسیله یک بافت پوششی فرا گرفته شده که به آن کپسول مفصلی می‌گوییم. در داخل این کپسول، مایعی وجود دارد که با ایجاد حالت لغزندگی باعث حرکت آسان‌تر استخوان‌ها کنار هم می‌شود. مواد معدنی و گازهای گوناگونی در این مایع محلول‌ هستند. حرکات مفصلی طی فعالیت‌‌های معمول، موجب افزایش حجم مفصل و کاهش فشار مایع مفصلی می‌شود. کاهش فشار باعث یک حالت مکش در داخل فضای مفصل شده و گاز‌های محلول در مایع به صورت حباب در می‌آیند.

ایجاد این حباب‌ها باعث تحریک گیرنده‌های عصبی داخل مفصل می‌شود و به این ترتیب مغز از پیدایش یک حالت غیرطبیعی در مفصل اطلاع پیدا می‌کند. حال می‌توان فهمید که چرا ما پس از مدتی فعالیت دوست داریم قولنج مفاصل خود را بشکنیم. در حقیقت ما به طور ناخود آگاه تلاش می‌کنیم پیام ناراحت‌کننده‌ای را که از مفصل‌ها به مغزمان مخابره شده، رفع کنیم. به این ترتیب با ایجاد کشش مفاصل خود در حداکثر دامنه حرکت آن‌ها، سعی می‌کنیم که این حباب‌ گازی را بترکانیم و وقتی حباب گازی می‌ترکد، همان صدای معروف و خوشایند شنیده می‌شود. به خاطر همین فرآیند تشکیل حباب است که پس از قولنج شکستن یا همان ترکاندن حباب تا مدتی با هر حرکتی هم هیچ صدایی از مفصل ما بیرون نمی‌آید چون تشکیل دوباره حباب نیازمند گذشت زمان است.

اما ماجرا برای برخی افراد به همین جا ختم نمی‌شود. آرام آرام با تکرار این کار برخی از ما نه به خاطر روان‌تر شدن حرکت مفصل‌های خود که تنها برای لذت بردن از صدای ترکیدن به جان مفاصل خود می‌افتیم، به طوری که تا صدای تازه‌ای از مفاصل خود نشنویم، دست‌ بردار نیستیم.

 

آیا قولنج شکاندن خطرناک است؟

پروفسور راجر دیمن، متخصص طب فیزیکی و استاد دانشگاه پورتلند معتقد است این کار خطرناک است. به گفته پروفسور دیمن، شکستن قولنج برای بعضی‌ها با آسیب‌هایی همراه است. چون فرد برای رسیدن به صدای خوشایند ناشی از آن گاهی فشار زیادی به مفاصل وارد می‌کند و به آن‌ها صدمه می‌زند. پس اگر شما هم جزو افرادی هستید که عادت به شکستن قولنج دارید و گاهی اوقات این فشار به حدی است که دچار درد می‌شوید، باید این عادت را برای همیشه کنار بگذارید.

حتی اگر از اطرافیان‌تان می‌خواهید که قولنج کمرتان را با دست یا حتی پا بشکنند، خبر خوبی برای‌تان نداریم چون بر اساس بررسی‌های این متخصص طب فیزیکی، این کار می‌تواند به بروز آسیب‌های ستون فقرات، دردهای مفصلی در ناحیه کمر و گردن، سردرد، تاری دید و … منجر شود.

شاید شکستن معمولی قولنج انگشتان در حالت عادی مشکل‌زا نباشد، اما این موضوع در مورد گردن اصلا صادق نیست و ممکن است انجام حرکات سریع برای شکستن قولنج به شریان‌های گردن آسیب برساند و باعث تحریک لنف‌های ناحیه سر و گردن و سایش تدریجی مهره‌ها شود و سلامت فرد را به شدت به خطر بیندازد.

همچنین هرگز نباید از فرد دیگری برای شکستن قولنج‌تان کمک بگیرید. چون احتمال آسیب به ستون فقرات، کوفتگی، ضرب دیدگی و در رفتگی مفاصل کم نیست. از طرفی شکستن قولنج برای افرادی که در سنین میان سالی و سالمندی قرار دارند خطرناک‌تر است. چون به دلیل ضعف مفاصل، ابتلا به آرتروز یا پوکی استخوان ممکن است دچار دردهای شدید در ناحیه مورد نظر و حتی شکستگی استخوان شوند.

 

قولنج کردن مرگ آور است

بوعلی سینا و محمدبن ‌زکریای رازی هر کدام یک کتاب مستقل و مفصل در مورد قولنج نوشته‌اند. البته در آن زمان کارشان چندان هم عجیب نبود. قولنج یکی از مهم‌ترین بیماری‌های روزگار آن‌ها به حساب می‌آمد. بسیاری از بیماری‌‌هایی که امروز می‌شناسیم، در آن زمان همه با هم قولنج نامیده می‌شدند.

 

%d9%82%d9%88%d9%84%d9%86%d8%ac

 

کلمه قولنج از ریشه قولون یا همان colon یونانی گرفته شده است. در علم پزشکی قدیم به دردهای پیچشی و ناراحت‌کننده شکم و اعضای مجاورش بدون آن‌که دلیل واقعی آن را بدانند، قولنج می‌گفتند. با این حساب هر عضوی در کنار بیماری‌ها یک قولنج هم داشت؛ مثل قولنج کلیه، قولنج کبد، قولنج روده، قولنج نوزادی و… هر چند بسیاری از این قولنج‌ها در دنیای جدید به عنوان یک بیماری خطرناک و تمام عیار شناخته می‌شوند.

در روزگار ما دیگر کسی از شنیدن نام قولنج وحشت نمی‌کند، اما اگر واقعا می‌خواهید به ابهت و جایگاه قولنج در قرن‌های پیش از این پی ببرید، کافی است بدانید که ابوعلی سینا، یعقوب لیث و دکتر سعید نفیسی همگی به علت قولنج از دنیا رفته‌اند.

پایان پیام/

Print Friendly, PDF & Email

برچسب‌ها, , ,

ایران پزشک