بایدها و نبایدهای مصرف فلوراید در آب آشامیدنی

مواد غذایی حاوی فلوراید روند پوسیدگی دندان را معکوس می‌کند

۱۳۹۵/۰۱/۱۷ در ۰۸:۵۹

فلوراید یک ماده‌ معدنی طبیعی است که در پوسته زمین وجود دارد و در طبیعت به وفور یافت می‌شود. یکی از ویژگی‌های فلوراید اثر ضدپوسیدگی آن روی دندان‌هاست که نقش موثری در افزایش استحکام و پیشگیری از پوسیدگی دندان کودکان و نوجوانان ایفا می‌کند. مطالعات نشان داده است احتمال پوسیدگی دندان‌ها در افرادی که در سنین رشد آب حاوی فلوراید می‌آشامند، یک سوم افرادی است که آب بدون فلوراید می‌آشامند.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ایران پزشک، فلوراید بر استحکام دندان‌ها تاثیر زیادی دارد. وقتی فلوراید با مینا و عاج دندان تماس می‌یابد، با کلسیم و فسفر موجود در آنها فلورو آپاتیت را تشکیل می‌دهد و این ترکیبی است که نسبت به هیدروکسی آپاتیت به اسید مقاوم‌تراست.

مسعود فیروزکوهی، کارشناس مسئول آزمایشگاه مواد غذایی در این رابطه به خبرنگار ایران پزشک گفت: فلوراید باعث تسریع ترمیم و معدنی شدن مجدد سطح دندان‌های پوسیده می‌شود و از طرفی کمک می‌کند که روند تخریب معکوس شود و موجب افزایش مقاومت سطح دندان در برابر پوسیدگی می‌شود.

این کارشناس تغذیه با اشاره به این‌که فلوراید موجب کاهش اثر تخریبی باکتری‌های دهان بر دندان می‌شود، افزود: فلوراید این کار را از طریق تداخل در تشکیل و عملکرد میکروارگانیسم‌ها انجام می‌دهد.

فیروزکوهی با اشاره به متابولیسم فلوراید ادامه داد: فلوراید موجود در آب بهتر از فلوراید غذا جذب می‌شود. استخوان‌ها و دندان‌ها، فلوراید را از سیستم گردش خون برداشت می‌کنند و فلوراید اضافی از طریق ادرار دفع می‌شود.

وی در خصوص میزان نیاز بدن به فلوراید نیز اظهار کرد: میزان دریافت کافی و بی‌خطر فلوراید روزانه بین ۱/۵ تا ۲ میلی‌گرم است. البته مقدار مصرفی فلوراید در کشورهای مختلف متفاوت و بین ۰/۹ تا ۱/۷ میلی‌گرم است.

 

منابع تامین فلوراید

مسعود فیروزکوهی همچنین در رابطه با مهم‌ترین منابع تامین فلوراید به خبرنگار ایران پزشک گفت: اول آبی که به آن فلوراید اضافه شده باشد که مقدار توصیه شده برای افزودن فلوراید به آب، یک قسمت فلوراید در یک میلیون قسمت آب است. دوم استفاده از خمیر دندان‌های حاوی فلوراید؛ مطابق ضوابط اروپا تا غلظت ۰/۱۵ درصد بلامانع است. البته برای کودکان زیر ۶ سال کمتر از این غلظت پیشنهاد شده است.

وی افزود: یون فلور به صورت سدیم فلورید بوده یا ترکیبی که الکترون را از زوج مقابل گرفته، استفاده می‌شود و با بعضی ساینده‌های خمیر دندان سازگاری کمتری دارد که همیشه بر اساس نوع سابنده، ترکیب فلور متفاوت است. البته در رفرنس‌ها درصد آن بر حسب یون فلورید گزارش شده و غلظت بالای آن و تمام مواد شیمیایی خطرساز است.

این کارشناس تغذیه انواع دیگر مصرف فلوراید را این‌طور برشمرد: قرص‌های مکیدنی فلوئور، ماهی‌های اقیانوس که با استخوان خورده می‌شوند (سالمون ساردین) و چای نیز از منابع فلوراید هستند.

فیروزکوهی در رابطه با مصرف فلوئور ادامه داد: بیشتر فلوئور مصرفی در استخوان‌ها و دندان‌ها ذخیره می‌شود. اگر فلوئور خیلی زیاد مصرف شود، ابتدا بدن در حالت تعادل مثبت از نظر فلوئور قرار می‌گیرد. یعنی مقدار دریافت آن بیش از دفع آن است، ولی پس از مدتی بدن خود را تطبیق و دفع را افزایش می‌دهد. در حالت کمبود نیز همین وضعیت وجود دارد و پس از مدتی دفع را کاهش می‌دهد. مقدار فلوئور در استخوان با فلوئور آب و غذای دریافتی ارتباط دارد.

 

میزان فلوئور در آب آشامیدنی

وی همچنین به میزان فلوئور موجود در آب آشامیدنی نیز اشاره کرد و گفت: توصیه دانشمندان این است که آب مصرفی یک واحد PPM) 1) فلوئور داشته باشد. در مناطقی که فلوئور آب از ۰/۷ PPM کمتر است،‌ توصیه می‌شود که به مواد غذایی کودکان فلوئور اضافه شود. میزان نیاز به فلوئور برحسب سن متفاوت است. برای کودکان و نوجوانان ۰/۵ تا ۲/۵ میلی‌گرم در روز است و برای نوزادان ۰/۱ تا یک میلی‌گرم در روز توصیه می‌شود.

 

عوارض مصرف زیاد فلوئور

از طرفی مصرف زیاد فلوئور، عوارضی را نیز در پی دارد. مسعود فیروزکوهی در رابطه با عوارض مصرف بیش از اندازه فلوئور به خبرنگار ایران پزشک گفت: استفاده از میزان بالای فلوراید به شکل منظم، مشابه هر داروی دیگر عوارضی به دنبال دارد. بنابراین مصرف منظم فلوراید باید با احتیاط باشد.

وی افزود: مصرف بالای فلوراید ممکن است منجر به مسمومیت حاد یا مزمن شود که با علائمی مثل تهوع، استفراغ  و درد شکم می‌تواند همراه باشد.

این کارشناس تغذیه در پایان گفت: وقتی مقدار مصرف فلوئور بیش از حد باشد، مثلا مقدار آن در آب به ۲ PPM برسد، فلوئوروزیس ایجاد می‌شود. یعنی تجمع فلوراید در دندان صورت می‌گیرد و بر مینای دندان لکه‌های نامنظمی ظاهر می‌شود که ابتدا سفید گچی، سپس زرد، خاکستری، قهوه‌ای یا سیاه می‌شوند. همچنین مصرف زیاد آن به میزان روزانه ۲۰  تا ۸۰ میلی‌گرم، برای مدت طولانی منجر به فلوئوروزیس اسکلتی می‌شود. یعنی فلوئور در استخوان رسوب می‌کند.

پایان پیام/

Print Friendly
پیوندک: http://iranmd.com/a1J24

برچسب‌ها, , , , , ,

ایران پزشک