قانون 5 ثانیه حقیقت ندارد؛

لطفا باکتری‌ها را قورت ندهید!

۱۳۹۵/۰۴/۲۱ در ۱۶:۳۳

آیا خوراکی‌ها تا ۵ ثانیه بعداز افتادن روی سطوح، بدون عوامل بیماری‌زا و قابل خوردن هستند؟

به گزارش گروه ترجمه پایگاه خبری ایران پزشک، تصور عامه مردم این است که اگر مواد غذایی چند ثانیه روی زمین افتاده باشند، آلودگی‌ها و میکروب‌های سطح زمین، فرصت کافی برای آلوده کردن آن را نخواهند داشت و این مواد خوراکی قابل استفاده هستند.

شاید قانون ۵ ثانیه برای دانشمندان علوم تغذیه به نظر مساله مهمی نیست تا به جزییات آن ورود کنند، اما با کمی دقت در تصورات مردم درباره این موضوع محققان به این نتیجه رسیدند که سلامت مردم ارزش زمان گذاشتن دارد.

سوال این است که آیا ۵ ثانیه ذکر شده، زمان ایمن برای جدا کردن یک تکه مواد غذایی بدون آلوده شدن است؟ در جواب باید گفت این موضوع به میزان آلودگی سطح زمین و میزان باکتری که در این چند ثانیه از زمین به مواد خوراکی منتقل می‌شود، بستگی دارد.

گزارشات تحقیقی که در سال ۲۰۰۳ انجام شد، نشان داد ۷۰ درصد از زنان و ۵۶ درصد از مردان مورد مطالعه با قانون ۵ ثانیه آشنا بودند و جالب این که زنان بیشتر از مردان تکه خوراکی‌هایی را که بر روی زمین می‌افتد، بر می‌دارند.

 

میزان دقیق باکتری‌هایی که می‌خوریم

تحقیق دیگری در سال ۲۰۰۷ به این موضوع پرداخت که آیا مدت زمانی که مواد غذایی در تماس با یک سطح آلوده قرار دارد، بر میزان باکتری انتقال یافته موثر است یا خیر؟ برای پی بردن به این مساله، چند مربع کاشی، فرش یا چوب به سالمونلا آغشته شد. پنج دقیقه بعد از آن، مقداری گوشت فراوری شده یا نان به مدت ۵، ۳۰ و ۶۰ ثانیه روی زمین قرار داده شد و پس از آن مقدار باکتری منتقل شده به مواد غذایی اندازه‌گیری شد.

همین روند پس از این‌که باکتری‌ها دو ، چهار، هشت و ۲۴ ساعت بر روی سطح قرار داشتند تکرار شد. در این تحقیق معلوم شد که میزان باکتری منتقل شده از هر دو نوع مواد غذایی به مدت زمانی که آن‌ها با سطح آلوده تماس داشتند (چند ثانیه یا حتی یک دقیقه) بستگی ندارد. بلکه میزان کلی باکتری موجود در سطح آلوده بیشتر اهمیت دارد.

می‌توان گفت در این میان، میزان باکتری سطوح نقش اول را دارد و در درجه دوم، مدت زمانی که مواد غذایی روی زمین مانده در میزان فساد مواد خوراکی موثر هستند. البته در این تحقیق معلوم شد که نوع سطوح در تعیین آلودگی تفاوت ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، سطوح فرش یا موکت آلایندگی کمتری نسبت به سطوح چوبی یا کاشی دارند.

زمانی که فرش به سالمونلا آغشته شود، کمتر از یک درصد باکتری‌ها منتقل می‌شود، اما زمانی که مواد غذایی با سطوح چوبی یا کاشی تماس پیدا کند، ۴۸ تا ۷۰ درصد باکتری‌ها منتقل می‌شود.

این میزان بالای انتقال باکتری‌ها در حالی است که از نظر امنیت غذایی اگر میلیون‌ها سلول یا حتی بیشتر روی یک سطح وجود داشته باشد، تنها یک دهم درصد از آن کافی است تا شما را به بیماری دچار کند. از سوی دیگر برخی انواع باکتری آن قدر کشنده هستند که حتی مقدار کمی از آن موجب بیماری خواهد شد.

به عنوان مثال، ۱۰ سلول از یک رشته باکتری کشنده ایکولای می‌تواند موجب بیماری شدید یا مرگ افرادی که ضعف سیستم ایمنی دارند شود، اما احتمال وجود چنین باکتری‌هایی روی سطوح، بسیار پایین است.

البته باید به این نکته هم توجه داشت که فقط افتادن یک تکه خوراکی بر روی زمین منجر به آلودگی باکتریایی نمی‌شود. باکتری‌های موجود در سطوح مرطوب یا مواد غذایی خام از طریق رسانا‌های بی‌شماری مثل دست‌ها، پوست، سرفه و عسطه کردن منتقل می‌شوند.

دست‌ها، غذاها و ابزارها می‌توانند ناقل باکتری یا مجموعه‌ای از باکتری‌هایی باشند که به عنوان لایه‌های زیستی شناخته می‌شوند و بر روی انواع سطوح و اشیا وجود دارند. اجتماعات لایه‌های زیستی می‌توانند امکان حیات باکتری را طولانی‌تر کنند و از طرفی تمیز کردن آن‌ها بسیار دشوار است. باکتری‌های موجود در این اجتماعات نسبت به دیگر باکتری‌ها مقاومت بیشتری به سترون کردن و آنتی‌بیوتیک‌ها دارند.

با این توضیحات اگر دفعه بعدی که تکه غذایی را از روی زمین برداشته و خوردید و بیمار نشدید، بخت با شما یار بوده است، اما در مواردی محدود این احتمال هم وجود دارد که تکه غذای شما بر روی نقطه‌ای بیفتد که میکروارگانیسم زنده موجود در آن محل موجب بیماری شما شود.

منبع: CNN Health

پایان پیام/

Print Friendly
پیوندک: http://iranmd.com/5K56S

برچسب‌ها, ,

ایران پزشک