روایتی از جشن ازدواج ۱۴۰ زوج معلول در برج میلاد تهران

روایتی از جشن ازدواج ۱۴۰ زوج معلول در برج میلاد تهران
تاريخ:هفدهم آذر 1397 ساعت 12:07   |   کد : 10763   |   مشاهده: 4519
رییس ستاد راهبری مدیریت محله شهرداری تهران نوشت: 12 آذر روز جهانی معلولان به همت همکاران خوبم در اداره کل سلامت شهرداری تهران، مراسمی برای جشن ازدواج 140 زوج معلول برگزار کردند.
به گزارش ایران پزشک، متن یادداشت مهدی شیرزاد، رییس ستاد راهبری مدیریت محله شهرداری تهران بدین شرح است:

12 آذر روز جهانی معلولان به همت همکاران خوبم در اداره کل سلامت شهرداری تهران، مراسمی برای جشن ازدواج 140 زوج معلول برگزار کردند.

اینجا، برج میلاد، اوج برج آزادی است. اینجا، ختم کلام است. اینجا، جملات از سرچشمه نگاه روان‌اند. اینجا، قیافه حرف اول را نمی‌زند. اینجا، ثروت و مکنت، خوشبختی نمی‌آورد. اینجا، روشنی آفتاب از دل پر امید سر بر می‌آورد و زیبایی قرص قمر، در نگاه پر مهر لانه دارد. اینجا، طبع بلند آدمیان، کوتاهی زبان‌شان را به زانو درآورده است. اینجا، صدای خوش آشنایی، صدایی در این نزدیکی، فریاد بلند گوش‌های ناشنوا را به سماع درآورده است. اینجا، حکایت، حکایت مهر و وفا است. اینجا، روایت، روایت عشق و صفا است. آدم‌های اینجا زلال‌اند. زلال‌تر از کوثر زمزم. گویی اینان نیز مهرشان را آب روان کرده‌اند. چشمان‌شان آیینه است. دل‌های‌شان جلوه گر نور خداست. آدمی اگر چشم هم داشته باشد، در تاریکی نمی‌بیند! اینجا، روشنی دل، رهنما است. اینجا، دل‌هایشان گشاده است. قفلی بر دل کسی نیست. برخلاف آنان که گوش دارند و نمی‌شنوند، اینان شنونده ناشنوایند. می‌شنوند ندایی را که بسیاری از شنوندگان نمی‌شنوند! برخلاف آنان که چشم دارند و نمی‌بینند، اینان بینای نابینایند! می‌بینند شیرینی صبر و لذت شکری را که بسیاری از بینندگان نمی‌بینند! اینجا، حقیقت را با دل می‌جویند! نه با دست و زبان. اینجا، با پای دل می‌روند نه با پای پا. اینجا محققانه عقد می‌خوانند. عقد اینان را با داستان آدم و حوا می‌خوانند. اینجا، بوی پیامبر می‌آید. اینجا، خدایی در این نزدیکی است. اینجا، کلمه را بر بال جبرئیل نشانده‌اند. اینجا، سفر قاب قوسین است. اینجا، من اسیر دست و پایم. جان خسته و زبان بسته و آدم بر خاک نشسته!
اینجا
عشق شادی است/ عشق آزادی است. / عشق آغاز آدمیزادی است. / عشق آتش به سینه داشتن است. / دم همت بر او گماشتن است. / عشق شوری خود فزاینده است. / زایش کهکشان زاینده است. / تپش نبض باغ دردانه است. / در شب پیله، رقص پروانه است. / زندگی چیست؟ عشق ورزیدن. / زندگی را به عشق بخشیدن. / زنده است آن که عشق می ورزد. / دل و جانش به عشق می ارزد ... (هوشنگ ابتهاج)

پایان پیام/

http://iranmd.com/News/1/10763
Share

آدرس ايميل شما:  
آدرس ايميل دريافت کنندگان