عضو هیات علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران:

زیرساخت اجتماعی منجر به انسجام و همبستگی اجتماعی می‌شود

زیرساخت اجتماعی منجر به انسجام و همبستگی اجتماعی می‌شود
تاريخ:بيست و هفتم تير 1398 ساعت 20:40   |   کد : 11724   |   مشاهده: 8025
عضو هیات علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران گفت: زیرساخت اجتماعی به فضاها، برنامه‌ها و امکاناتی اشاره دارد که شهرها در اختیار انسان‌ها برای تعامل، گفت‌وگو، همکاری و شراکت قرار می‌دهند. پیامد مثبت این زیرساخت، انسجام و همبستگی اجتماعی و افزایش توسعه اقتصادی اجتماع محلی است.
به گزارش ایران پزشک به نقل از ایرنا، حسین ایمانی جاجرمی در پنجمین نشست از سلسله نشست‌های کرسی یونسکو در سلامت اجتماعی و توسعه افزود: زیرساخت اجتماعی مفهوم و رویکردی است که در چند سال گذشته مورد توجه جامعه شناسان شهری، سیاست گذاران، برنامه ریزان، مدیران و فعالان مدنی قرار گرفته است.

وی ادامه داد: زیرساخت اجتماعی از آنجا که نقش مهمی در ایجاد جامعه‌ای منسجم، تاب آور و پایدار دارد، کمتر سیاست گذاری و برنامه ریزی شهری است که می‌تواند نسبت به آن بی توجه باشد.

این استاد دانشگاه در توضیح اصطلاح بیابان‌های غذایی نیز اظهار داشت: بیابان‌های غذایی به فضاهایی اشاره دارد که افراد در آنها نمی‌توانند به مواد خوراکی مناسب مثل میوه و سبزیجات دسترسی داشته باشند، زیرا به عنوان مثال یا مکان‌های خرید از آنها خیلی دور است یا گروه‌های تهی دست هستند که توان پرداخت هزینه حمل و نقل برای تردد به آن مکان‌ها را ندارند. در کشورهای پیشرفته برای حل چنین معضلی، باغچه‌های محله را پیشنهاد داده‌اند. باغچه‌هایی که در آنها به عنوان مثال سبزیجات کشت می‌شود و با قیمت مناسب در اختیار ساکنان محله گذاشته می‌شود تا عملاً سلامت ساکنان محله‌هایی که به مواد غذایی سالم و مفید دسترسی ندارند تأمین شود.

ایمانی ادامه داد: در کشور ما گاهی اوقات فکر می‌کنیم که می‌توان با اعیانی سازی وضعیت زندگی مردم عادی را ارتقا دهیم. در صورتی که اکنون در کشورهای اروپایی برای جلوگیری از قطب بندی و تفکیک فضاهای شهری و بهبود وضعیت گروه‌های تهی دست دائم به دنبال راه حل هستند.

یونس نوربخش، عضو هیأت علمی دانشکده علوم اجتماعی و رئیس کرسی یونسکو در سلامت اجتماعی و توسعه نیز در این نشست گفت: وقتی در شهرها، جاده‌ها و بالای ساختمان‌ها، انسان‌هایی می‌بینم که بی محابا و بی توجه به جان و حیات و سلامت خود کار می‌کنند و حتی در اداره‌ها و خانه‌ها به مفهوم ایمنی و سلامت و مراقبت از خود کمترین توجهی نمی‌شود، این سوال مطرح می‌شود که چرا به رفتارهای پر خطر و آسیب‌زا بی‌توجه هستیم؟

عاطفه آقایی، عضو هیأت علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران نیز در این نشست بیان کرد: باید سلامت اجتماعی را مانند چرخه‌ای ببینیم که خود مراقبتی و زیرساخت‌های اجتماعی دائم یکدیگر را تکمیل می‌کنند و عملاً برنامه خودمراقبتی قرار است بر اساس زیربنای اجتماعی مناسب بنا شود.

پایان پیام/

http://iranmd.com/News/1/11724
Share

آدرس ايميل شما:  
آدرس ايميل دريافت کنندگان