اهمیت مدیریت خشم در محیط کار

به گزارش خبرنگار ایران پزشک، خشونت را می‌توان به عنوان نوعی از رفتار یا عمل منفی در تعاملات بین افراد تعریف کرد. این ‏مسئله از طریق پرخاش‌گری که گاه تکرار می‌شود و غیرمنتظره است مشخص می‌شود و در برگیرنده موانعی است که کارکنان مورد ‏تهدید، تهاجم یا اعمال رفتاری قرار می‌گیرند که در محیط‌های کار با آن برخورد می‌کنند. تغییرات ساختاری در محل کار، تعدیل نیرو، ‏افزایش آسیب پذیری، نا امنی شغلی، خشونت در جامعه، عدم ثبات و پیش داوری‌ها سهم عمده‌ای در ایجاد خشونت دارند.‏

کارکنان گاهی اوقات جهت تخلیه عصبانیت خود در محیط کار به رفتارهای غیر خشونت آمیز دست می‌زنند. در واقع خشم خود را ‏نسبت به کار یا وسایل و تجهیزات کار منتقل کرده و به طور مثال کم کاری یا لج بازی کرده و کارها را به درستی انجام نمی‌دهند. ‏امروزه این رفتارهای کارکنان پرهزینه‌تر، زیرکانه و پیچیده‌تر شده است از این جمله می‌توان به خراب کاری، کارشکنی، دزدی و ‏ویروس‌های کامپیوتری اشاره کرد که همه ساله میلیاردها دلار به اقتصاد جهانی ضرر می‌رساند.‏

اصول بهداشت روانی در سازمان یا اداره شامل ایجاد جو صمیمی، همدلی، صداقت، همکاری و احترام متقابل در میان پرسنل، پرهیز ‏از اعمال روش‌های مبتنی بر زور و اجبار در محیط کار، شناسایی استعدادهای بالقوه پرسنل تحت نظارت و فراهم کردن رشد و ‏شکوفایی این استعداد در حد توان و امکانات سازمان، پرهیز از قضاوت‌های کورکورانه و مبتنی بر پیش داوری در مورد کار و رفتار ‏پرسنل و غیره است.‏

اگر یک محیط کار به سطح تولید مناسب برسد، اما پرسنل آن افرادی عصبی، افسرده، ناراحت و پرخاشگر باشند، در انتظار فرصتی ‏خواهند بود تا پریشانی‌های روانی خود را با کم کاری، ترور شخصیت یکدیگر، غیبت، شایعه پراکنی و ایجاد سوانح و حوادث نشان ‏دهند.‏

شناسایی دلایل واقعی کم کاری، غیبت از کار، بی حوصلگی و بی علاقگی به کار و کم توجهی و بی دقتی پرسنل نیز از جمله اصول ‏بهداشت روانی در سازمان است. همچنین آشنا کردن پرسنل با واقعیت‌های محیط کار و حذف آن دسته از معیارها و عوامل سازمانی ‏که از لحاظ اخلاقی، انسانی و فرهنگ سازمانی صحیح تلقی نمی‌شود نیز از جمله این موارد است.‏

پایان پیام/‏