چطور امیدوار باشم؟

به گزارش خبرنگار ایران پزشک، امید که در بین تمام احساسات مثبت، منحصر به فرد است، نیازمند درجاتی از ناهماهنگی، دشواری است تا شعله ور شود. اگر مشکلی وجود نداشته باشد، امیدی هم وجود ندارد. مطالعات نشان داده، افرادی که امید بالایی دارند از سلامت جسمی و روانی بهتری برخوردارند. آنها همچنین تمایل به زندگی طولانی‌تر و شادتر دارند. افراد با امید زیاد، دنیا را متفاوت می‌بینند و به آن پاسخ می‌دهند و از افکار خود برای تمرکز بر آنچه می‌توانند کنترل کنند استفاده می‌کنند.

سطح امید ما می‌تواند تاثیر زیادی بر زندگی ما داشته باشد. افراد با امید زیاد دارای اشتیاق و ذوقی هستند که انرژی آنها را تقویت می‌کند. این اشتیاق قابل دوام و پویا است، زیرا درجه‌ای از پشتکار و پیگیری وجود دارد که با آن همراه است. آنها به آینده خود خوشبین هستند و به احتمالات اعتقاد دارند. آن‌ها چالش‌ها را فرصت‌هایی برای رشد و یادگیری می‌دانند. این کلید موفقیت بسیاری از افراد امیدوار است. آنها نه تنها از شکست‌ها باز می‌گردند، بلکه به نظر می‌رسد که به جلو می‌روند و علی‌رغم چالش‌ها به راه خود ادامه می‌دهند. آنها بر این باورند که وقتی کاری را انجام دهند، فرصت‌ها هم ایجاد می‌شود.

در اینجا می‌توان به راه‌هایی برای ایجاد عادت امیدواری اشاره کرد:

تعیین هدف

هدف گذاری فقط به اندازه اقدامی که برای دستیابی به اهداف خود انجام می‌دهید مهم است. افراد امیدوار می‌دانند که بدون هدف مشخص، به راحتی می‌توان حواس خود را پرت کرد و تمرکز را از دست داد. آنها نمی‌گذارند زندگی برای آنها اتفاق بیفتد. فعالانه تصمیم می‌گیرند و برای پیشرفت در زندگی خود اقدام می‌کنند.

چه یک رویای بزرگ باشد و چه یک هدف کوچک، افراد امیدوار معمولاً چیزی دارند که برای آن تلاش می‌کنند. آنها معمولا اهداف خود را تجسم کرده و شرایطی را ایجاد می‌کنند که آنها را برای موفقیت آماده می‌کند. یکی از راه‌هایی که این کار انجام می‌شود از طریق اهداف خرد است که کوتاه و معقول هستند.

با افراد مثبت همراه باشید

بودن در کنار افراد مثبت، یکی از راه‌های حفظ ذهنیت خوش بینانه است. این به معنای عدم تحمل مشکلات نیست، اما به این معنی است که افراد امیدوار تمایل دارند زمان بیشتری را صرف معاشرت با افرادی کنند که نگرش روشن و فعالانه دارند.

روی زمان حال تمرکز کنید

افراد امیدوار به گذشته نمی‌پردازند یا نگران آینده نیستند، اگرچه برای خود اهدافی تعیین می‌کنند. آنها روی آنچه در حال حاضر اتفاق می‌افتد متمرکز می‌شوند. این به آنها اجازه می‌دهد که مثبت بمانند و اقدام کنند.

همچنین، افراد امیدوار همیشه در حال یادگیری هستند. آنها دائم در تلاش هستند تا خود و مجموعه مهارت‌های خود را بهبود بخشند.

متفکر و با اعتماد به نفس باشید

در حالی که باور به خود مهم است، افراد بسیار امیدوار می‌توانند خود را نیز ببخشند. این یک ترکیب منحصر به فرد است، زیرا این نوع اعتماد به فرد اجازه می‌دهد که ناقص باشد. درس گرفتن از اشتباهات به معنای تلقی شکست به عنوان یک فرصت است نه به عنوان معیاری برای سنجش ارزش خود.

چشم انداز مثبت داشته باشید

افراد امیدوار اجازه نمی‌دهند که شرایط، پاسخ عاطفی آنها را مشخص کند. علاوه بر داشتن چشم‌انداز مثبت، حل‌کننده خلاقی نیز هستند. وقتی با چالشی رو به رو می‌شوند، به راحتی تسلیم نمی‌شوند. در عوض، آنها راه حل‌هایی را تدوین می‌کنند که به آنها کمک می‌کند تا بر موانع سر راه خود غلبه کنند.

مثبت اندیشی به خلاقیت کمک می‌کند و خلاق بودن، مثبت اندیشی را تغذیه می‌کند. آنها انرژی خود را در آینده سرمایه گذاری می‌کنند و به دنبال چیزهای خوب هستند.

چگونه امید کاذب را تشخیص دهیم؟

وقتی یک احساس مثبت مانند امید از کنترل خارج می‌شود چه اتفاقی می‌افتد؟ امید یعنی باور به ایجاد یک نتیجه مثبت در آینده، اما اگر امید با واقعیت در تضاد باشد چه؟ وقتی توقعات غیرواقعی داریم امید دیگر مفید نیست. مانند تبلیغی که وعده کاهش وزن فوق‌العاده در چند روز را می‌دهد و یا فرصت سرمایه‌گذاری که وعده دو برابر شدن پول شما را می‌دهد، فانتزی را تقویت می‌کند. در آگهی می‌گوید با کار کم، می‌توانید سریع و بدون دردسر به آنچه می‌خواهید برسید.

وقتی وارد این تلاش‌ها می‌شویم، احساس کنترل و خوش بینی به وجود می‌آید و به راحتی، بیش از حد اعتماد به نفس پیدا می‌کنیم. با این حال، از آنجایی که این تلاش‌ها بر پایه انتظارات غیرواقعی ساخته شده‌اند، دچار پریشانی و شکست نهایی می‌شوید. این تحریف‌ها می‌توانند راه خود را به آگاهی ما وارد کنند و ما را وادار به عمل و شکست مکرر کنند. ما در دنیای پیچیده امیدهای دروغین گیر می‌کنیم و گرفتار می‌شویم.

هدف شما هر چه باشد، مثل کاهش وزن یا صرفه جویی در پول، میانگین زمان و تلاشی که افراد سرمایه گذاری می‌کنند و نتایجی که به دست می‌آورند را بررسی کنید. فانتزی که با میانگین تفاوت دارد، اولین سرنخ، امید کاذب است. نکته کلیدی هدف گذاری میانگین است. اگر میانگین کاهش وزن در هفته نیم کیلو باشد، این معیار شماست نه مقدار خیالی شما.

بنابراین وقتی فردی با طرز فکر خود در تضاد قرار می‌گیرد، از نظر عاطفی و فکری به بلوغ می‌رسد. این است که خرد واقعی رشد می‌کند و راه را برای خوش بینی و امید واقع بینانه باز می‌کند.

پایان پیام/