گزارش اختصاصی ایران پزشک:
نویسنده:
نازنین آهنگری
به گزارش خبرنگار ایران پزشک، یافتههای پژوهشها در سال ۲۰۲۵ نشان میدهد فشارهای روانی میتوانند بر تداوم درمان IVF و تجربه بیماران اثر مستقیم بگذارند.
بر اساس مطالعات منتشرشده در سال ۲۰۲۵، ورود به فرآیند IVF برای بسیاری از زوجین با اضطراب، فرسودگی هیجانی و احساس فقدان کنترل همراه است. انتظار برای نتیجه، شکستهای احتمالی و فشار زمانی، بار روانی سنگینی ایجاد میکند که میتواند بر تصمیم به ادامه یا قطع درمان اثر بگذارد.
اضطراب پیشدرمانی و خطر قطع IVF
وضعیت روانی پیش از شروع درمان میتواند سرنوشت ادامه IVF را رقم بزند. یافتههای یک مطالعه جدید نشان میدهد زنانی که پیش از آغاز IVF سطح بالاتری از اضطراب و مشکلات تنظیم هیجان دارند، بیش از سایرین در معرض فرسودگی روانی و توقف زودهنگام سیکلهای درمان قرار میگیرند. پژوهشگران این وضعیت را یک «زنگ خطر» برای تیمهای درمان ناباروری میدانند.
حمایت روانشناختی؛ عامل افزایش پایبندی به درمان
مداخلات کوتاهمدت روانی، تجربه IVF را قابلتحملتر میکند. مطالعهای دیگر که نتایج آن در سال ۲۰۲۵ منتشر شده، نشان میدهد ارائه حمایتهای روانشناختی همزمان با IVF، باعث کاهش اضطراب و نشخوار فکری بیماران میشود. در این گروه، رضایت از روند درمان و پایبندی به پروتکلهای پزشکی نیز افزایش یافته است.
بار روانی بیشتر بر دوش زنان؛ نابرابری پنهان در تجربه روانی درمان ناباروری
پژوهشها همچنین حاکی از آن است که در فرآیند درمان ناباروری، زنان علاوه بر فشارهای جسمی ناشی از داروها و اقدامات تهاجمی، بار اصلی نگرانی و ترس از شکست را تحمل میکنند؛ موضوعی که در صورت بیتوجهی میتواند به فرسودگی روانی و تعارضهای زناشویی منجر شود.
جمعبندی ایران پزشک
سلامت روان باید وارد متن درمان ناباروری شود، نه حاشیه آن؛ نتایج مطالعات در سال ۲۰۲۵ نشان میدهد ادغام خدمات روانشناختی در کلینیکهای ناباروری، دیگر یک انتخاب اختیاری نیست. توجه به سلامت روان میتواند هم تجربه بیماران را انسانیتر کند و هم مسیر درمان IVF را پایدارتر و قابلتحملتر سازد.
پایان پیام/
خبرنگار: نازنین آهنگری